Anoniem verpakt 100% anoniem verpakt

Niet goed geld terug Niet goed-geld terug

Volledig assortimentVolledig assortiment

Tot Voor 16:00 besteld: morgen in huis

Stressincontinentie

Om de vraag: Wat is stressincontinentie? te kunnen beantwoorden, is het van belang meer te weten over de bekkenbodemspieren en de blaas. De nieren maken urine en slaan dit op in de blaas. De hoeveelheid urine die uw nieren maken hangt af van hoeveel u drinkt, eet en zweet. Als er urine in de blaas komt groeit de blaas (een soort bolvormig orgaan) mee. De bekkenbodemspieren zorgen ervoor dat iemand de plas kan ophouden en er geen urine lekt. U voelt aandrang als de blaas tussen de 200 – 400 ml bevat. De meeste mensen worden zich bewust van de aandrang en gaan naar het toilet om te plassen. De blaasspier spant zich samen en de urinebuis en bekkenbodemspieren ontspannen zich. Bij mensen met stressincontinentie is dit niet het geval. Lees verder over de betekenis van stressincontinentie, de oorzaken en behandelmethoden.

wat is stressincontinentie?
wat is stressincontinentie?

Wat is stressincontinentie?

Stressincontinentie (inspanningsincontinentie) is het verliezen van urine bij inspanning, zoals lachen, tillen, hoesten of hardlopen. Het gaat om het verlies van druppels tot scheutjes urine. De urine lekt, omdat er plotseling druk (ook wel stress genoemd) wordt uitgeoefend op de bekkenbodemspieren. Deze spieren zijn niet sterk genoeg om de druk aan te kunnen. Stressincontinentie is de meest voorkomende vorm van incontinentie. Eén op de vijf vrouwen boven de 40 jaar hebben er last van en één op de twintig mannen. Het komt dus vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Stressincontinentie komt ook samen met urge incontinentie voor. Dit wordt dan gemengde urine incontinentie genoemd. Het woord stress wordt vaak gekoppeld aan psychologische stress. Dit is echter onjuist. Het gaat om de lichamelijke stress waarbij er plotselinge druk op de buik en blaas plaatsvindt.

Oorzaken van stressincontinentie

Er zijn verschillende oorzaken van stressincontinentie bij mannen en bij vrouwen. Bij vrouwen is de meest voorkomende oorzaak een zwangerschap en/of bevalling. Tijdens de zwangerschap komt er een enorme druk te staan op de blaas. Als de druk nog extra toeneemt door bijvoorbeeld tillen of hoesten, ontstaat er vaak urineverlies. Ook kan er tijdens een zwangerschap, onder invloed van hormonen, bekkeninstabiliteit ontstaan. Dit resulteert in inspanningsincontinentie tijdens en na de bevalling. Het zwangerschapshormoon relaxine zorgt ervoor dat de gewrichten en gewrichtsbanden van de bekken soepeler en rekbaarder worden. Zo ontstaat er genoeg plek voor de baby om tijdens de bevalling door het bekken naar buiten te komen. Bij bekkeninstabiliteit zijn de gewrichten en gewrichtsbanden iets te soepel geworden. De botdelen in het bekken gaan schuiven en de spieren zijn niet sterk genoeg om alles te stabiliseren. Hierdoor worden de banden en spieren rondom het bekken overbelast en raken beschadigd of verzwakt. Ongeveer tussen de één en negen procent van de zwangere vrouwen krijgt te maken met bekkeninstabiliteit. Dit zorgt voor pijn in het midden en aan de voorkant van het bekken (rond het schaambeen), pijn in de onderrug en pijn rond het stuitje. Ook resulteert dit vaak in aandrangincontinentie. Waar normaal gesproken de bekkenbodemspieren de controle houden over de blaas, zijn deze nu erg vermoeid door de bekkeninstabiliteit. Dit heeft dus invloed over de controle van de blaas. De zwangere vrouw kan bij druk soms wat urine verliezen, of urine verliezen en dit niet in de gaten hebben. Vrouwen die meerdere zwangerschappen hebben voldragen, krijgen ook eerder te maken met bekkeninstabiliteit.

Een andere oorzaak van stressincontinentie bij vrouwen is de overgang. Na de menopauze (de laatste menstruatie) komt een vrouw in de overgang. Dit is een periode die tot wel 10 jaar kan duren. De hormoonhuishouding verandert. Dit kan zorgen voor diverse lichamelijke en geestelijke klachten, zoals dit ook gebeurt tijdens de puberteit en zwangerschap. Zo ontstaat er onder andere een tekort aan oestrogeen. Dit zorgt ervoor dat de plasbuis erg dun wordt en niet meer goed afsluit. Daarnaast verslappen de spieren rondom het urinewegstelsel en ontstaat er een verzakking van de baarmoeder (extra druk). Dit kan inspanningsincontinentie tot gevolg hebben. Het is echter vaak niet een direct gevolg. Mogelijk is de bekkenbodem al beschadigd (door een zwangerschap), of heeft het toch een andere oorzaak. Zo kan het zijn dat iemand last heeft van overgewicht. Dan kan ook dat de oorzaak van de stressincontinentie zijn.

Naast dat de baarmoeder kan verzakken, kunnen ook de blaas, dikke darm of andere inwendige organen zakken. Dit kan bij zowel mannen als vrouwen gebeuren. Zo’n verzakking ontstaat doordat de bekkenbodemspieren niet langer in staat zijn om hun werk te doen. Ze houden de organen niet meer op hun plek. Door de extra druk die op de spieren komt te staan kan er inspanningsincontinentie ontstaan.

Overige oorzaken van stressincontinentie zijn darmproblemen, zoals de ziekte van Crohn. Dit prikkelbare darmsyndroom zorgt ook voor teveel druk op de bekkenbodem, waardoor de zenuwen en spieren uiteindelijk beschadigen. Sporten kan ook een oorzaak zijn. Door de buikspieren sterker te ontwikkelen dan de bekkenbodemspieren of een sport te beoefenen waarbij er veel druk op de bekkenbodemspieren staat, kan urineverlies ontstaan. Tevens kan er bij een operatie per ongeluk iets aan de blaas of urinebuis worden beschadigd, of kan er door een ongeluk urineverlies optreden. Door een harde klap op de onderrug, de onderbuik of de blaas kunnen er beschadigingen ontstaan die incontinentie tot gevolg hebben.

Oorzaken incontinentie
Oorzaken stressincontinentie

Stressincontinentie behandeling

Voordat er aan de slag kan worden gegaan met een behandeling moet er eerst een diagnose worden gesteld. Bij een bezoek aan de huisarts kan de arts vragen stellen. Wanneer heeft u last van urineverlies? Hoeveel urine verliest u dan? Er wordt goed geluisterd naar uw verhaal. Aan de hand van uw antwoorden kan de huisarts vaak deels al verhullen wat de oorzaak is. Vervolgens kan de arts nog een lichamelijk en aanvullend onderzoek doen. Vaak wordt er ook gevraagd om een plasdagboek bij te houden. Hoeveel drinkt u? Hoeveel plast u uit en wanneer doet u dit? Hierin kunt u ook aangeven wanneer u urineverlies had. Misschien vooral tijdens het sporten of bij het tillen van zware objecten.

Het lichamelijk onderzoek dat de arts gaat doen heeft te maken met het controleren van de blaas, de baarmoeder bij vrouwen en de spieren eromheen. Hij of zij controleert op deze manier de bekkenbodemspieren. Ook kan de huisarts een urineonderzoek doen. Het zou kunnen dat de urineverlies wordt veroorzaakt door een ziekte of infectie, bijvoorbeeld een blaasontsteking. Tot slot kan er ook een inwendig onderzoek worden uitgevoerd. De arts kan zo bepalen of er verzakkingen hebben plaatsgevonden of dat er (bij mannen) problemen met de prostaat zijn. Als de arts twijfelt kunt u worden doorverwezen naar een medisch specialist (een uroloog, gynaecoloog of neuroloog). Deze kan vervolgens een echo maken van de blaas nadat je hebt geplast. Op de echo kan er worden gezien of er nog urine in de blaas is achtergebleven.

Stressincontinentie behandeling zonder operatie

Er zijn verschillende manieren om stressincontinentie te behandelen. Zoals bij de oorzaken van inspanningsincontinentie te lezen was, is vaak een verzwakte bekkenbodemspier de oorzaak. Deze kan echter weer worden verstevigd door de bekkenbodemspieren te trainen. Zo leert u hoe u zelf de spieren kunt aanspannen en ontspannen. Deze oefeningen kunt u staand of liggend doen. Het is vooral belangrijk om dagelijks te blijven oefenen, zodat u na drie maanden verschil gaat merken. Echte verbetering van uw incontinentie gaat wel langer duren dan drie maanden. Daarnaast moet u de oefeningen, ook na verbetering, blijven doen. Zo zorgt u ervoor dat de spieren niet weer gaan verslappen. Tijdens de fysiotherapie gaat u eerst leren de juiste spieren te vinden. Het kan namelijk nog best lastig zijn om de bekkenbodemspieren te lokaliseren.  

Als u moeite heeft met de uitvoering van de oefeningen, kan de adviseur of behandelaar adviseren om ook andere methoden toe te passen. Zo kan er gebruik worden gemaakt van elektrische stimulatie om de bekkenbodemspieren te stimuleren en kan een biofeedback apparaat u duidelijk maken wanneer u de juiste spieren aanspant. Er is echter nog weinig onderzoek gedaan naar de effectiviteit van deze aanvullende apparaten. De arts of adviseur (incontinentieadviseur, fysiotherapeut, bekkenbodemspecialist, enz) kan u het beste adviseren. Als oefeningen of andere behandelingen niet werken, kan er namelijk ook eventueel medicatie worden genomen. Als oefeningen en medicijnen niet het gewenste resultaat hebben kan er ook een operatie plaatsvinden.

behandeling stressincontinentie
behandeling stressincontinentie

Stressincontinentie behandeling met medicijnen

Een medicijn kan helpen om de spieren rondom de urinebuis meer samen te trekken. Dit kan het incontinentieprobleem verminderen. De combinatie van medicijnen met bekkenbodemoefeningen heeft meer effect dan alleen medicijnen.

Stressincontinentie behandeling met operatie

Als bekkenbodemspieren trainen niet helpt, kan er worden overwogen om te gaan opereren. De operatie heeft als doel om de spieren onder de blaas strakker te maken. Dit kan door middel van verschillende operaties worden gedaan. Bij zowel mannen als vrouwen kan er een bandje onder de plasbuis worden geplaatst. Hierdoor kan de plasbuis beter worden afgesloten. Een bulkinjectie is ook een operatie voor zowel mannen als vrouwen. Het doel van deze behandeling is om de uitgang van de blaas wat nauwer te maken. Dit wordt gedaan door een gelei (genaamd bulkamid) in de wand van de plasbuis te spuiten. Door deze behandeling komt er minder gemakkelijk urine uit de blaas bij druk verhogende activiteiten.

Er zijn naast operaties voor mannen en vrouwen ook behandelingen voor alleen vrouwen of mannen. Bij vrouwen kan de blaas met hechtingen worden opgehangen aan het gebied rondom het schaambeen. De druk op de sluitspier wordt hierdoor minder groot. Bij mannen kan een arts twee opblaasbare ProAct-ballonnetjes plaatsen. Dit gebeurt vlakbij de prostaat. De blaasuitgang wordt hierdoor beter dichtgedrukt. Ook kan er bij mannen een kunst-sluitspier worden geplaatst. Bij mannen is na een prostaatoperatie de sluitspier namelijk vaak beschadigd.  

Kortom, stresscontinentie is een vorm van continentie waarbij urine- of ontlasting verlies optreedt bij inspanning. Ondanks dat het urineverlies bij dit type niet constant is, kan het uw comfort zeer belemmeren. Raadpleeg daarom altijd een arts, die kan u goed inlichten en verder helpen.

Meer antwoorden op: Wat is stressincontinentie? 

Met deze pagina hebben wij als doel om een compleet antwoord te geven op de vraag: Wat is stressincontinentie? Mocht u nog informatie missen, neemt u dan contact op, dan vullen we deze informatie aan.

Copyright © 2018 Hygoncare. All rights reserved.